หวางเว่ยมองจีซ่งที่เพิ่งหายดีด้วยสีหน้าครุ่นคิด เขาสามารถบอกได้ว่าจีซ่งไม่ได้ใช้ความสามารถในการรักษาตามธรรมชาติของตัวเอง แต่ดูดซับพลังงานจากโลกเพื่อรักษาตัวเอง แม้ว่าในธาตุทั้งห้า ไม้จะขึ้นชื่อในด้านคุณสมบัติในการรักษา แต่ธาตุดินก็มีคุณสมบัติในการรักษาได้ดีเช่นกัน ผู้คนจำนวนมากหรือหลายวัฒนธรรมเชื่อว่ามนุษย์เกิดมาจากดินและจะกลับคืนสู่ดินในที่สุด ดังนั้น โลกจึงเป็นแม่ของเราและสามารถหล่อเลี้ยง รักษา และปกป้องเราได้ ดังนั้น หวาง เหว่ยจึงเดาว่าวิธีการฝึกฝนที่จี้ซ่งใช้ก็มีพื้นฐานมาจากความคิดนั้น หลังจากคิดถึงข้อมูลที่เขารู้มาจากราชวงศ์โจวใหญ่แล้ว หวางเว่ยก็พูดด้วยรอยยิ้มที่สงบว่า "หากเจ้าฝึกฝน [คัมภีร์หมื่นพิภพ] ถึงระดับนี้ เจ้าก็ถูกกำหนดให้แพ้การต่อสู้ครั้งนี้แน่" อย่างไรก็ตาม จี้ซ่งเพียงแค่ยักไหล่และตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เป็นคุณต่างหากที่ควรต้องกังวล จากสิ่งที่ฉันเห็นมาจนถึงตอนนี้ ดูเหมือนว่า [คัมภีร์การกลั่นร่างกายรกร้างโบราณ] จะไร้ประโยชน์สำหรับคนอย่างคุณ” “ฮ่าๆ” หวางเว่ยตอบด้วยรอยยิ้มเยาะ “แต่ขยะชิ้นนี้กลับเกือบจะฆ่าคุณได้ด้วยหมัดเดียว” เส้นเลือดเริ่มปรากฏบนใบหน้าของจีซ่งทันท...